De "ijzeren driehoek" van minimaal invasieve chirurgie: trocars, nietmachines en ligatiesystemen

1. De drie kerninstrumenten van minimaal invasieve chirurgie: trocars, nietmachines en ligatiesystemen

(1). Trocars: een sleuteltoegangstechnologie voor minimaal invasieve chirurgie

Terwijl moderne chirurgie overgaat van traditionele open chirurgie naar minimaal invasieve technieken, spelen trocars, als kerninstrumenten voor het tot stand brengen van chirurgische toegang, een onvervangbare en fundamentele rol. Dit geavanceerde medische apparaat opent een "minimaal invasieve deur" naar lichaamsholten voor chirurgen door weefseltrauma te minimaliseren, waardoor het concept en de praktijk van chirurgische toegang fundamenteel verandert.

Wat het werkingsprincipe betreft, maakt het trocarsysteem gebruik van een proces in drie fasen: "punctie-expansie-fixatie". De kernstructuur bestaat uit twee hoofdcomponenten: een scherpe priknaald en een holle huls eromheen. Terwijl de naald onder nauwkeurig gecontroleerde hoeken en kracht de verschillende lagen van de buikwand binnendringt, scheidt de speciaal ontworpen afgeschuinde punt de spiervezels effectief in plaats van deze door te snijden. Deze "stompe dissectie"-techniek minimaliseert vasculaire en zenuwbeschadiging aanzienlijk. Na het doorprikken wordt de naald voorzichtig teruggetrokken, waardoor de huls achterblijft als een stabiel werkkanaal. Dit kanaal, doorgaans slechts 5-12 mm in diameter, is geschikt voor een verscheidenheid aan chirurgische instrumenten, waaronder endoscopische lenzen, grijpers en elektrocoagulatiehaken. Moderne, meer geavanceerde visualisatie-trocars integreren ook microcamera's en LED-verlichtingssystemen, waardoor realtime beeldgeleiding mogelijk is voor "wat u ziet is wat u invoegt", waardoor het risico op blinde plaatsing wordt geminimaliseerd.

In termen van producttechnische kenmerken vertonen hedendaagse trocarsystemen opmerkelijke technische innovatie. De meest opvallende vooruitgang is het geïntegreerde ontwerp met meerdere kanalen. Door drie tot vijf onafhankelijke werkkanalen in één enkele hoofdhuls te integreren, vermijdt dit niet alleen het "Zwitserse kaas"-effect dat gepaard gaat met meerdere incisies, maar verbetert het ook de chirurgische efficiëntie aanzienlijk. Het lekvrije afdichtingssysteem maakt gebruik van een unieke siliconen klepmembraanstructuur die op dynamische wijze een stabiele pneumoperitoneumdruk handhaaft tijdens het inbrengen en verwijderen van instrumenten, wat cruciaal is voor het behouden van het gezichtsveld tijdens laparoscopische chirurgie. Om tegemoet te komen aan de specifieke behoeften van verschillende operaties, variëren de diameters van trocars van 3 mm voor kindergeneeskunde tot 15 mm voor gespecialiseerde instrumentkanalen. Van bijzonder belang zijn intelligente trocars met een geheugenfunctie. Het omhulselmateriaal past zijn hardheid automatisch aan op basis van veranderingen in de lichaamstemperatuur, waardoor de vereiste stijfheid tijdens de punctie wordt gegarandeerd en tijdens het verblijf op passende wijze wordt verzacht om de aanhoudende weefseldruk te verminderen.

In de klinische praktijk wordt de waarde van trocars in meerdere dimensies weerspiegeld. Tijdens de chirurgische aanpak kan trocartechnologie de weefselschade aan de buikwand met ongeveer 70% verminderen in vergelijking met traditionele open incisies, wat cruciaal is voor het behoud van de integriteit en functie van de buikwand. Tijdens cholecystectomie verminderde het microkanaal dat met behulp van een trocar werd gecreëerd bijvoorbeeld de postoperatieve pijnscores met meer dan 50% en versnelde het de terugkeer naar lopen met twee dagen. Tijdens de chirurgische ingreep zorgt het meerkanaals trocarsysteem ervoor dat het chirurgische team een ​​echte 'samenwerking met meerdere handen' kan bereiken, waardoor de chirurg, assistent en scoophouder hun instrumenten tegelijkertijd kunnen bedienen zonder elkaar te hinderen. Deze verbeterde samenwerkingsefficiëntie heeft de operatietijd van complexe operaties, zoals radicale gastrectomie, met gemiddeld 40% verminderd. Voor toepassingen in gespecialiseerde populaties, zoals patiënten met obesitas, zijn verlengde trocars een oplossing voor de technische uitdagingen die de dikte van de buikwand met zich meebrengt. Hun unieke weefselexpansieontwerp voorkomt effectief het verkeerd inschatten van "valse weerstand" tijdens het prikken.

Vanuit een breder perspectief hebben de ontwikkelingen in de trocartechnologie een directe impuls gegeven aan de ontwikkeling van innovatieve procedures zoals NOTES (Natural Orifice Transluminal Endoscopic Surgery) en laparoscopische chirurgie met één poort. Deze baanbrekende technologieën herdefiniëren de grenzen van minimaal invasieve chirurgie. Trocars blijven als fundamentele toegangsoplossingen cruciaal en bieden een groter aanpassingsvermogen en innovatie binnen dit nieuwe chirurgische paradigma. Het is te voorzien dat trocars, met de steun van intelligente chirurgische robots en mixed reality-navigatiesystemen, zullen blijven dienen als hoeksteentechnologie voor minimaal invasieve chirurgie, waardoor chirurgen veiliger, preciezer en handiger chirurgische toegangsoplossingen zullen krijgen.

(2) Chirurgische nietmachines

In de lange geschiedenis van de ontwikkeling van chirurgische technologie heeft de uitvinding van nietmachines het traditionele handmatige hechten getransformeerd in een medisch apparaat met gemechaniseerde precisiebediening, dat niet alleen de technische normen voor weefselsluiting opnieuw definieerde, maar ook de tijdsdimensie en kwaliteitsdimensie van chirurgische ingrepen diepgaand veranderde. Van gastro-intestinale anastomose tot vasculaire reconstructie, van cardiothoracale chirurgie tot gynaecologische chirurgie, nietmachines bieden chirurgen met hun unieke mechanische wijsheid en technische precisie hechtoplossingen die de grenzen van menselijke handen overschrijden.

Het werkingsprincipe van de nietmachine belichaamt de perfecte combinatie van biomechanica en werktuigbouwkunde. Wanneer de chirurg het te anastomoseren weefsel tussen de kaken van de nietmachine plaatst en de trekker overhaalt, wordt onmiddellijk een reeks nauwkeurige mechanische verbindingen geactiveerd. De ingebouwde duwplaat duwt de voorgeladen hechtdraadjes met een constante kracht voort. Nadat ze het weefsel zijn binnengedrongen, ondervinden deze speciaal ontworpen metalen nietjes de weerstand van de nietjeshouder en buigen ze in een regelmatige B-vorm, waardoor een uniforme sluiting van het weefsel wordt bereikt. Tegelijkertijd beweegt het ingebouwde snijblad synchroon naar voren, waardoor het nette snijden van het weefsel in het midden van de hechtlijn wordt voltooid, waardoor de geïntegreerde werking van "hecht-snijden" wordt gerealiseerd. Het hele proces wordt in slechts 0,3 seconde voltooid, maar kan toch een uniformiteit en betrouwbaarheid bereiken die moeilijk te bereiken is met handmatig hechten. Moderne elektrische nietmachines gaan nog een stap verder. Aangedreven door een micromotor, regelen ze de vuurkracht en snelheid digitaal. Gecombineerd met een druksensor die realtime feedback geeft over de weefseldikte, passen ze de sluitdruk automatisch aan naar het optimale bereik van 30-50 N/cm², waardoor overmatige weefselcompressie of onvolledige sluiting worden vermeden.

Vanuit technisch perspectief zijn hedendaagse nietmachinesystemen geëvolueerd naar een zeer gespecialiseerd technologieplatform. Doorbraken in de materiaalkunde hebben het mogelijk gemaakt dat nietmachines zijn geëvolueerd van een enkele titaniumlegering naar een breed scala aan opties, waaronder absorbeerbaar polymelkzuur en een nikkel-titanium vormgeheugenlegering, om aan de behoeften van verschillende genezingsfasen te voldoen. Het intelligente ontwerp van de nietmachine maakt gebruik van een kleurgecodeerd systeem om intuïtief het juiste bereik van de hoogte van de nietjespootjes te identificeren (variërend van 2,0 mm tot 4,8 mm), waardoor anastomotische lekkage veroorzaakt door verkeerd gebruik wordt voorkomen. De introductie van de scharnierende koptechnologie geeft nietmachines een oscillatie van 60°, waardoor bediening onder meerdere hoeken in kleine chirurgische ruimtes mogelijk wordt. Nog opmerkelijker is de nieuwe generatie nietmachines met weefseldetectiemogelijkheden. Door impedantiemonitoring en diktemeting kunnen ze automatisch het weefseltype identificeren en de optimale hechtstrategie aanbevelen, waardoor de technische barrière voor beginnende chirurgen aanzienlijk wordt verlaagd. Bij gespecialiseerde operaties zoals sleeve-gastrectomie zorgt het drierijige, gespreide nietjesontwerp voor extra veiligheid, waardoor het risico op lekkage onder de 1% blijft.

De rol en waarde van nietmachines in de klinische praktijk worden weerspiegeld in meerdere aspecten. In termen van chirurgische efficiëntie bespaart het gebruik van een nietmachine voor darmanastomose tijdens lage anterieure resectie voor rectumkanker bijvoorbeeld gemiddeld 25 minuten in vergelijking met traditioneel handmatig hechten, wat van groot belang is voor lange en complexe operaties. Wat de chirurgische kwaliteit betreft, verdeelt het gestandaardiseerde hechtwerk door nietmachines de anastomotische spanning gelijkmatig, waardoor de incidentie van postoperatieve stenose aanzienlijk wordt verminderd. Uit gegevens blijkt dat mechanisch hechten bij oesofagogastrostomieën de incidentie van naadlekkage vermindert van 8% bij handmatig hechten tot 2,5%. De zachte, uniforme compressie van nietmachines biedt unieke voordelen voor de behandeling van delicate weefsels zoals het longparenchym en de pancreas, waardoor het aantal luchtlekken tijdens lobectomie met 60% wordt verminderd. Bij operaties voor zwaarlijvige patiënten overwinnen nietmachines de technische uitdagingen die gepaard gaan met dikke lagen vetweefsel, waardoor een betrouwbare sluiting van weefsel over de volledige dikte wordt gegarandeerd, een taak die moeilijk te verwezenlijken is met handmatig hechten.

Met de voortdurende vooruitgang van de technologie worden nietmachines steeds intelligenter en preciezer. De wijdverbreide acceptatie van door robots ondersteunde chirurgie heeft een nieuwe generatie intelligente nietmachines voortgebracht. Deze apparaten integreren preoperatieve CT-gegevens om automatisch de optimale hechtposities en -hoeken te berekenen. Experimentele met biolijm ondersteunde nietmachines zijn begonnen met klinische tests, waarbij bij het bakken absorbeerbare biolijm vrijkomt om de initiële sluitingssterkte verder te verbeteren. Nanotechnologie heeft het mogelijk gemaakt dat het oppervlak van hechtdraadjes wordt beladen met antibiotica of groeifactoren, waardoor dubbele functies van anti-infectie en genezing worden bereikt. Op het gebied van chirurgie op afstand maken 5G-compatibele intelligente nietmachines nauwkeurige procedures mogelijk onder realtime deskundige begeleiding op afstand, wat voordelen oplevert voor gebieden met ongelijke toegang tot medische hulpmiddelen. Vooruitgang in de nietmachinetechnologie heeft niet alleen de procedures in de operatiekamer getransformeerd, maar heeft ook een diepgaande invloed gehad op het algemene peri-operatieve management. Gestandaardiseerd mechanisch hechten verkort de chirurgische tijd en vermindert de blootstelling aan anesthesie; betrouwbare kwaliteit van de anastomose vermindert het aantal complicaties en verkort het verblijf in het ziekenhuis; en nauwkeurige weefselverwerking verlicht postoperatieve pijn en versnelt functioneel herstel. Deze gecombineerde voordelen hebben van nietmachines een onmisbare technische ondersteuning gemaakt voor het moderne concept van verbeterd herstel na een operatie (ERAS).

(3) Ligatiesysteem: het "veiligheidsslot" van vasculair management

Bij chirurgische ingrepen is vasculaire ligatietechnologie altijd de belangrijkste schakel geweest die het succes of falen van de operatie bepaalt. Van de eeuwenoude ligatie van zijdedraad tot de opkomst van moderne intelligente ligatiesystemen: deze basisoperatie heeft een technologische transformatie ondergaan. Als kerncomponent van minimaal invasieve chirurgie heeft het hedendaagse ligatiesysteem de fundamentele chirurgische vaardigheden van vasculair management naar een ongekend niveau getild. Bij verschillende operaties, zoals leverkankerresectie, schildklierchirurgie en gastro-intestinale resectie, geven deze geavanceerde apparaten met een metaalglans of transparante polymeermaterialen een nieuwe vorm aan de operatieervaring van de chirurg en de postoperatieve kwaliteit van de patiënt.

Het werkingsprincipe van het ligatiesysteem belichaamt de perfecte praktijk van het multimodale hemostaseconcept. Het ligatiesysteem maakt gewoonlijk gebruik van een mechanisme met dubbele werking: "mechanische compressie-energiesluiting" om permanente occlusie van het bloedvat te bereiken door de synergie van fysische en chemische methoden. Wanneer de chirurg het bloedvat tussen de kaken van het ligatie-instrument plaatst en het apparaat activeert, zal de vooraf geïnstalleerde titanium clip of absorbeerbare polymeerclip het bloedvat met constante druk omsluiten. De speciaal ontworpen tandstructuur kan een houdkracht van maximaal 15 Newton genereren om een ​​goede aansluiting op de bloedvatwand te garanderen. Tegelijkertijd levert het geïntegreerde hoogfrequente elektrocoagulatiesysteem een ​​nauwkeurige stroom van 300-500 kHz, waardoor het collageen in de vaatwand wordt gedenatureerd en versmolten, waardoor naast mechanische clipping ook een biologische afdichting ontstaat. Deze samengestelde ligatietechniek is bijzonder geschikt voor slagaders en aders met een diameter kleiner dan 7 mm. De betrouwbaarheid ervan is vooral uitstekend bij patiënten die antistollingstherapie krijgen, en het postoperatieve bloedingspercentage kan onder de 0,4% worden gehouden. Een geavanceerder, door ultrasoon geluid geactiveerd ligatiesysteem verbetert de veiligheid verder door real-time feedback te geven over de mate van vaatsluiting, waardoor weefselcarbonisatie veroorzaakt door overmatige elektrocoagulatie wordt vermeden.

Wat de materiaalkeuze betreft, blijft titaniumlegering van medische kwaliteit de mainstream vanwege de uitstekende biocompatibiliteit. Het gebruik van absorbeerbare materialen zoals poly(melkzuur-co-glycolzuur) (PLGA) lost echter de artefactproblemen op die gepaard gaan met metalen clips tijdens beeldvormende onderzoeken. Deze slimme materialen worden binnen 60-90 dagen geleidelijk afgebroken, waardoor een betrouwbare occlusie tijdens de genezingsperiode wordt gegarandeerd en permanente retentie van vreemde voorwerpen wordt vermeden. Op het gebied van ergonomie maakt het ontwerp van de roterende klemkop een werking van 360° mogelijk, waardoor de beperkingen van de instrumenthoek bij toegang tot diepe en besloten vaten worden geëlimineerd. De voorgeladen multi-shot magazijntechnologie verkort de clipvervangingstijd tot 3 seconden, waardoor de chirurgische efficiëntie aanzienlijk wordt verbeterd. Met name het intelligente ligatiesysteem met zelfregulerende druk, waarvan de ingebouwde microsensoren de klemkracht automatisch aanpassen op basis van de vaatdiameter en wanddikte, heeft het aantal recidiverende larynxzenuwbeschadigingen teruggebracht van 3,2% bij traditionele methoden tot 0,7% bij schildklierchirurgie. De introductie van fluorescerende labeltechnologie gaat de uitdaging van postoperatieve beeldvorming aan. Barium- of jodiumhoudende contrastmiddelen stellen chirurgen in staat de clippositie duidelijk te identificeren op röntgenfoto's of CT-scans.

In de klinische praktijk hebben innovaties in ligatiesystemen geleid tot multidimensionale verbeteringen in de chirurgische kwaliteit. Bij hepatobiliaire chirurgie heeft het gebruik van ultrasone scalpels in combinatie met intelligente ligatiesystemen het gemiddelde bloedverlies tijdens leverresectie teruggebracht van ruim 500 ml naar minder dan 150 ml, waardoor de chirurgische veiligheid aanzienlijk is verbeterd. Bij vasculaire aneurysmachirurgie overwinnen anti-slip vasculaire clips de uitdagingen van hogedrukbloedstroom, wat resulteert in een clip-uitvalpercentage van minder dan 0,1%. Het gebruik van absorbeerbare ligatiesystemen bij borstchirurgie en lymfeklierdissectie heeft het postoperatieve gevoel van vreemd lichaam aanzienlijk verminderd en de levenskwaliteit van patiënten verbeterd. De opkomst van magnetisch gestuurde ligatiesystemen op robotchirurgische platforms pakt de beperkte bewegingsvrijheid van traditionele instrumenten aan, waardoor een nauwkeurigere vasculaire dissectie mogelijk wordt door middel van magnetische veldcontrole op afstand. Zelfs bij noodtraumachirurgie kunnen snelle hemostatische ligatieapparaten binnen 30 seconden de noodcontrole van grote bloedvaten bereiken, waardoor kostbare tijd wordt gewonnen voor reddingsinspanningen.

2. Onderhoudspunten voor trocars, nietmachines en ligatuursystemen

In het Centraal Sterilisatie Supply Center (CSSD) zijn trocars, staplers en ligatuursystemen de belangrijkste instrumenten voor minimaal invasieve chirurgie. Hun prestatiestatus heeft rechtstreeks invloed op de chirurgische veiligheid en de patiëntprognose. Om het langdurige en betrouwbare gebruik van deze precisie-instrumenten te garanderen, moet een wetenschappelijk onderhoudsbeheersysteem worden opgezet.

(1) Onderhoudspunten voor trocars

1). Dagelijkse schoonmaak en inspectie
Kern van de priknaald: Gebruik onmiddellijk na elk gebruik een zachte borstel om weefselresten te verwijderen, waarbij u zich concentreert op het reinigen van de schuine kant van de naaldpunt om te voorkomen dat bloed uitdroogt en het spuitgat verstopt. Tijdens ultrasoon reinigen moet het apart worden geplaatst om botsingen te voorkomen die het krullen van het mes veroorzaken. Mantelkanaal: Gebruik een speciale pijpborstel om het werkkanaal grondig schoon te maken en controleer of de siliconen afdichtingsklep beschadigd is (lekkage maakt het moeilijk om het pneumoperitoneum te onderhouden). Visualisatiecomponent: De trocar met een camera moet voorzichtig worden afgeveegd met een alcoholdoekje om krassen op de optische coating te voorkomen.

2) Functioneel testen
Afdichtingstest: Na montage lucht injecteren en onderdompelen in water om te controleren op luchtbellen en luchtdichtheid te garanderen (handhaaf een druk van 15 mmHg gedurende minimaal 1 minuut).
Meerkanaals doorgankelijkheid: plaats gesimuleerde instrumenten met verschillende diameters opeenvolgend om te testen op uniforme weerstand over elk kanaal.

3) Regelmatig diepgaand onderhoud
Lagersmering: Demonteer de roterende onderdelen elk kwartaal en breng siliconenvet van medische kwaliteit aan (zoals Dow Corning® 360) om te voorkomen dat de sproeiarm blijft plakken.
Inspectie van de materiaalintegriteit: Gebruik een vergrootglas om het oppervlak van de mantel te inspecteren op scheuren, vooral op plekken waar spanningen zijn geconcentreerd op herbruikbare mantels.

4) Speciale voorzorgsmaatregelen
Wegwerp-trocars: Hergebruik is ten strengste verboden. Controleer vóór gebruik of de steriele barrière van de verpakking intact is.
Elektrische Trocars: Reinig de batterijcontacten maandelijks met watervrije ethanol om oxidatie en een onstabiele stroomvoorziening te voorkomen.

(2) Onderhoudspunten van nietmachines

1). Onmiddellijke postoperatieve behandeling
Verwijderen van resten van de nietjescartridge: Demonteer de nietjescartridge onmiddellijk na het afvuren en gebruik een haak om niet-afgevuurde nietjes of weefselfragmenten te verwijderen om te voorkomen dat bloedstolsels het nietjesspoor blokkeren. Reiniging van de voegkoppen: Spoel de voegspleet af met een hogedrukpistool en blaas deze droog met een luchtpistool om te voorkomen dat restvocht roest op metalen onderdelen veroorzaakt.

2). Kalibratie van belangrijke componenten
Sluitdruktest: Gebruik drukgevoelig papier (zoals Fuji® Prescale) om maandelijks de kaakdrukverdeling te detecteren. Als de afwijking groter is dan 15%, moet deze ter aanpassing naar de fabriek worden teruggestuurd. Scherpte van het snijmes: Gebruik regelmatig testmaterialen (zoals siliconenfolie) om de snijgladheid te beoordelen. Vervang het mes wanneer de weerstand aanzienlijk toeneemt.

3). Onderhoud elektrisch systeem
Batterijbeheer: opladen na volledige ontlading (om "geheugeneffect" te voorkomen). De capaciteit zal afnemen tot 80% na een levensduur van ongeveer 300 keer. Motoronderhoud: De ingenieur van de fabrikant controleert de slijtage van de koolborstels elke zes maanden om te voorkomen dat een onstabiele snelheid de kwaliteit van de hechtingen beïnvloedt.

4). Opslagvereisten
Ongeopend nagelmagazijn: bewaren in een omgeving met een luchtvochtigheid <60%. Bij te grote temperatuurschommelingen gaat het opneembare nagelmateriaal hydrolyseren.
Lichaam van het apparaat: Bewaar het in een hangende positie om zware druk te voorkomen en te voorkomen dat de kaken vervormen en een onvolledige sluiting veroorzaken.

(3) Onderhoudspunten van het ligatiesysteem

1). Algemene schoonmaakspecificaties
Reiniging van de groef van de klemgeleider: Gebruik een fijne staaldraad om het duwspoor van de klem na elk gebruik vrij te maken om er zeker van te zijn dat er geen bloedkorst of weefselresten achterblijven.
Onderhoud van elektrocoagulatiecontacten: Gebruik fijn schuurpapier (maaswijdte 2000) om de oxidelaag lichtjes te schuren om de stroomgeleidingsefficiëntie te behouden.

2). Functionele verificatie
Klemkrachttest: Gebruik een standaard tensiometer om wekelijks de klemkracht te meten. De titanium klem moet gedurende 72 uur een sluitkracht van ≥10N behouden.
Isolatieprestatietest: Voor ligatietangen met elektrocoagulatiefunctie moet de isolatieweerstand van het handvat worden getest met een megohmmeter (>100MΩ).

3) Speciaal onderhoud voor absorbeerbare clips
Vochtigheidscontrole: Ongebruikte PLGA-clips moeten worden bewaard in een droogdoos (met silicagel-droogmiddel). Vochtopname versnelt de afbraak.
Vervaldatumbeheer: Houd u strikt aan het ‘first in, first out’-principe. Verlopen clips kunnen een onvolledige sluiting veroorzaken.

4) Bescherming van precisiecomponenten
Druksensor: Vermijd contact met harde voorwerpen in het detectiegebied. Kalibreer binnen 6 maanden.
Roterend mechanisme: Breng maandelijks een kleine hoeveelheid smeermiddel voor instrumenten (zoals Triflow®) aan om een ​​soepele rotatie van 360° te behouden.

Algemene onderhoudsprincipes
Sterilisatiecompatibiliteit:
Trocars zijn autoclaveerbaar (sterilisatie bij 134°C), maar de gemotoriseerde componenten van nietmachines zijn alleen geschikt voor sterilisatie bij lage temperatuur met ethyleenoxide of waterstofperoxide.
Schadewaarschuwingscriteria:
Stop onmiddellijk met het gebruik als er een krasdiepte >0,1 mm of loszittende verbindingen >0,5 mm op het oppervlak van het apparaat wordt gedetecteerd.
Vereisten voor traceerbaarheid van documenten:
Noteer het serienummer van het apparaat, de onderhoudsgegevens en de testgegevens voor elke onderhoudssessie en bewaar deze minimaal 5 jaar.

Vergelijkingstabel onderhoudspunten voor trocars, nietmachines en ligatiesystemen:

Algemene onderhoudsprincipes
Schadenorm: Stop onmiddellijk met het gebruik als er krassen op het oppervlak > 0,1 mm optreden of als er een storing optreedt.
Documenttracking: Registreer serienummer, onderhoudsdetails en testgegevens gedurende ≥5 jaar.
Personeelstraining: Operators moeten slagen voor een gespecialiseerde onderhoudsbeoordeling.

3. Wat zijn de meest voorkomende storingen van trocars, nietmachines en ligatiesystemen?

(1) Probleemoplossing en oplossingen voor trocarnaalden

Als cruciaal instrument voor het tot stand brengen van chirurgische toegang kunnen storingen in de trocarnaald een directe impact hebben op de chirurgische ingreep. Het meest voorkomende probleem is verstopping van het naaldlumen, meestal veroorzaakt door weefselresten of stolsels, wat resulteert in verhoogde weerstand tijdens het inbrengen of moeilijkheden bij de vloeistofstroom. In dergelijke gevallen moet u het gebruik onmiddellijk staken, de verstopping voorzichtig verwijderen met een voerdraad van 0,4 mm en controleren op eventuele schade aan de naaldpunt. Een ernstiger probleem is het falen van de sheath-afdichting, wat leidt tot problemen bij het handhaven van het pneumoperitoneum en een onstabiel chirurgisch zicht. Dit komt vaak voor als gevolg van veroudering van de siliconenafdichting of schade door herhaalde lekke banden.  Een lektest met lucht en water kan de leklocatie lokaliseren. Kleine schade kan tijdelijk worden gerepareerd met siliconen van medische kwaliteit, maar bij ernstige schade moet het gehele afdichtingsonderdeel worden vervangen.

Storingen in het beeldvormingssysteem bij visuele trocarnaalden zijn ook aanzienlijk. Veelvoorkomende problemen zijn onder meer het beslaan van de lens, wazige beelden of abnormale verlichting. Deze worden meestal veroorzaakt door onjuiste lensreiniging of verslechtering van de LED-lichtbron. Gebruik speciaal lensreinigingspapier en watervrije ethanol; vermijd het gebruik van gewoon gaas. Controleer bij verlichtingsproblemen de glasvezelverbinding; vervang indien nodig de lichtbronmodule. Storingen in de motoraandrijving bij gemotoriseerde trocarnaalden manifesteren zich als inconsistente of intermitterende inbrengkracht, vaak als gevolg van geoxideerde batterijcontacten of versleten motorborstels. Reinig de contacten regelmatig met een elektronische reiniger en voer elke zes maanden professioneel motoronderhoud uit.

(2) Analyse van veelvoorkomende storingen van nietmachines

Storingen in de nietmachine kunnen tot ernstige intraoperatieve complicaties leiden. De gevaarlijkste storing is het onvolledig afvuren, wat tot uiting komt in het feit dat sommige nietjes in de nietjescartridge zich niet goed vormen. Dit wordt meestal veroorzaakt doordat de nietjesduwer vastzit of doordat het weefsel te dik is en de instrumentbelasting te boven gaat. Zodra dit gebeurt, forceer dan geen tweede keer afvuren en houd een veiligheidsmarge van ten minste 2 mm aan om de nietjescartridge opnieuw te laden. Slechte kramvorming is een ander veel voorkomend probleem, dat zich manifesteert als een onregelmatige kromming of een inconsistente beenlengte van de B-vormige kram. Dit wordt meestal veroorzaakt door slijtage van de niethouder of door een afwijking in de kalibratie van het instrument. De vormkwaliteit moet worden geverifieerd door testmaterialen. Als de afwijking groter is dan 15%, is professionele kalibratie vereist.

Het uitvallen van het elektronische systeem van elektrische nietmachines is bijzonder complex. Een plotselinge stroomuitval van de batterij kan een onderbreking van de ontsteking veroorzaken. In dit geval moet er een handmatige noodontgrendeling beschikbaar zijn. Verraderlijker is de drift van de druksensor, die een abnormale sluitdruk veroorzaakt en het risico op weefselbeschadiging vergroot. Het wordt aanbevolen om maandelijks te kalibreren met een standaard druktester. Als de fout groter is dan 10%, moet deze voor reparatie naar de fabriek worden teruggestuurd. Het loskomen van de gewrichtskop is een typisch mechanisch defect na langdurig gebruik, dat zich manifesteert door een zwaaiopening van meer dan 0,5 mm tussen de kaken, wat de hechtnauwkeurigheid ernstig zal beïnvloeden. Het roterende lagersamenstel moet tijdig worden vervangen.

(3) Storingsmodi en probleemoplossing van het ligatiesysteem

De betrouwbaarheid van het ligatiesysteem heeft een directe invloed op de hemostase tijdens de operatie. Onvolledige klemming is de meest voorkomende mechanische storing, die zich manifesteert doordat de vasculaire klem er niet in slaagt het vat volledig af te sluiten. Dit komt meestal door slijtage van het duwmechanisme van de klem of doordat de diameter van het vat het nominale bereik van het apparaat overschrijdt. De oplossing is om onmiddellijk proximaal nog een hemostatische klem aan te brengen en te controleren of er weefselresten in de groef van de klem zitten. Gevaarlijker is het losraken van de klem, wat vaak voorkomt bij het hanteren van hogedrukvaten. Dit houdt verband met ontwerpfouten in het antislipmechanisme of een onjuiste bedieningshoek. Door te kiezen voor een vaatklem met bidirectionele antislipvertandingen kan dit risico worden verkleind.

Het falen van de elektrocoagulatiefunctie is een groot probleem bij gecombineerde ligatiesystemen. Het manifesteert zich als ernstige weefseladhesie zonder effectieve coagulatie, meestal veroorzaakt door oxidatie van de elektrocoagulatiecontacten of een onstabiele stroomuitvoer. Regelmatig onderhoud van de contacten met geleidend vet en verificatie van de circuitintegriteit met behulp van een impedantietester zijn cruciaal. Voortijdige degradatie van absorbeerbare klemmen is een specifieke faalwijze, gekenmerkt door een snelle afname van de klemsterkte kort na de operatie. Dit heeft vaak te maken met een te hoge luchtvochtigheid tijdens opslag; strikte controle van de luchtvochtigheid in het magazijn onder de 60% en periodieke testen van de mechanische eigenschappen van de klemmen zijn essentieel.

(4) Preventieve strategieën voor veelvoorkomende mislukkingen

Het probleem van het falen van afdichtingen, dat bij alle drie de typen apparaten voorkomt, vereist speciale aandacht. Of het nu gaat om het verlies van luchtdichtheid in de canulenaald, de veroudering van de stofdichte afdichting in het hechtapparaat of de verslechtering van de waterdichte prestaties van het ligatiesysteem: het kan allemaal leiden tot penetratie van sterilisatiemiddelen en interne corrosie. Het wordt aanbevolen om ieder kwartaal prestatietests van afdichtingen uit te voeren en smeermiddelen op siliconenbasis te gebruiken om de levensduur van de afdichtingen te verlengen. Een ander veelvoorkomend probleem is de afname van de nauwkeurigheid als gevolg van mechanische slijtage, waardoor regelmatige prestatieverificatie met behulp van standaard testopstellingen en een uitgebreid preventief onderhoudsprogramma noodzakelijk is.
Elektronische systeemstoringen in medische apparaten kunnen variëren van vocht op printplaten tot programmafouten. Dit vereist dat CSD's droge opslagsystemen opzetten en kritische apparatuur uitrusten met back-upstroomvoorzieningen. Met de toepassing van IoT-technologie kunnen diagnostische systemen op afstand vroegtijdig waarschuwen voor 80% van de potentiële storingen, waardoor ze de moeite waard zijn om in grote medische centra te worden toegepast. Alle onderhoudswerkzaamheden moeten gedetailleerde documentatie bevatten van het serienummer van het apparaat, storingssymptomen en corrigerende maatregelen. Deze gegevens optimaliseren niet alleen de onderhoudscycli, maar bieden ook waardevolle inzichten voor fabrikanten om hun ontwerpen te verbeteren.

Veelvoorkomende fouten en vergelijkingstabel voor behandelingen van trocars, nietmachines en ligatiesystemen:

Aanvullende instructies voor foutbeheer
Prioritaire actie: Storingen die de veiligheid van de patiënt beïnvloeden (bijvoorbeeld het niet afvuren van de nietmachine, het losmaken van de ligatieclip) vereisen onmiddellijke beëindiging van de operatie en activering van het noodplan.
Testnormen:
Trocar-luchtdichtheidstest: Handhaaf een druk van 15 mmHg gedurende 1 minuut zonder lekkage.
Sluitdruk nietmachine: Controleer de uniformiteit met behulp van standaard druktestpapier.
Retentiekracht ligatieclip: ≥10 N gedurende 72 uur.
Documentatievereisten: Noteer het serienummer van het defecte apparaat, het tijdstip van optreden, het betrokken personeel en de follow-up. Bewaartermijn: ≥5 jaar.

4.Veelgestelde vragen over trocars, nietmachines en ligatiesystemen

(1) Over de trocar

1). Vraag: Wat zijn de belangrijkste technieken voor het prikken met een trocar?
A: De sleutel ligt in stabiliteit, nauwkeurigheid en zachte bediening. Kies eerst een bloedvat met een goede elasticiteit en diameter. Zorg er vóór het doorprikken voor dat het trocarlumen gevuld is met vloeistof (zoals een zoutoplossing) en dat alle lucht is verwijderd om luchtembolie te voorkomen. Tijdens het prikken dient u de naald snel in de juiste hoek in te brengen (meestal 15-30 graden). Nadat de bloedstroom is waargenomen, verlaagt u de hoek en steekt u deze enigszins parallel in om ervoor te zorgen dat zowel de trocar als de naaldkern zich volledig in het bloedvat bevinden. Zet vervolgens de naaldkern vast, duw de trocar volledig in het bloedvat en verwijder ten slotte de naaldkern.

2). Vraag: Hoe kan ik trocarblokkering voorkomen?
A: Het voorkomen van verstopping is voornamelijk afhankelijk van gestandaardiseerde spoel- en afdichtingsprocedures. Tijdens infusiepauzes moet de lijn regelmatig worden doorgespoeld met een zoutoplossing of verdunde heparinezoutoplossing. Gebruik na de infusie 'positieve drukafdichting' (de katheter vastklemmen of de spuit terugtrekken terwijl u de afdichtingsvloeistof injecteert) om te voorkomen dat bloed terugstroomt naar de trocartip en een stolsel vormt.

(2) Over hechthulpmiddelen (met als voorbeeld vasculaire hechthulpmiddelen)

1). Vraag: Hoe werkt een vaathechtapparaat?
A: Het is een apparaat dat vasculaire punctieplaatsen efficiënt sluit. Het principe bootst de hechttechniek van een chirurg na. Wanneer het apparaat in het bloedvat wordt geplaatst, zet het apparaat automatisch een hechtnaald in, waardoor een vooraf ingestelde knoop binnen en buiten de vaatwand wordt gevormd. De operator hoeft de knoop alleen maar extern aan te draaien, waardoor het lek van buitenaf wordt afgedicht en een snelle en betrouwbare hemostase wordt bereikt.

2). Vraag: Wat zijn de belangrijke voorzorgsmaatregelen bij het gebruik van een vaathechtapparaat?
A: De voorzorgsmaatregelen zijn cruciaal:
Hoek en positie: Zorg bij het inbrengen van het apparaat voor de juiste hoek ten opzichte van het bloedvat (meestal 45 graden) en zorg ervoor dat de punt van het apparaat zich volledig in het bloedvat bevindt; Anders kan er sprake zijn van falen van de hechting of schade aan het bloedvat.
Bevestig het "hechtanker": Voordat u de knoop aanhaalt, bevestigt u via fluoroscopie of palpatie dat... De "voet" van de hechting goed in de bloedvatwand moet grijpen. Dit is de basis voor succesvol hechten.  Aseptische techniek: De hele procedure moet strikt voldoen aan de aseptische principes om infectie te voorkomen.

(3) Over het ligatiesysteem

1). Vraag: Wat is het verschil tussen eenvoudige ligatie en ligatie van hechtingen?
A: Dit zijn twee verschillende ligatietechnieken:
Eenvoudige ligatie: Dit is de meest gebruikelijke methode, waarbij de hechtdraad direct rond het bloedvat of een andere buisvormige structuur wordt gewikkeld en stevig wordt vastgebonden. Het is geschikt voor de meeste gevallen.
Hechtdraadligatie (ook bekend als "door-en-doorligatie"): dit wordt voornamelijk gebruikt voor belangrijke bloedvaten of weefselpedikels, of wanneer het risico bestaat dat het bloedvat wegglijdt.  De methode houdt in dat u een naald en draad door het midden van het bloedvat of weefsel steekt en deze vervolgens om de ligatuur wikkelt. Dit zorgt voor extra veiligheid en verkleint het risico dat de ligatuur wegglijdt aanzienlijk.

2). Vraag: Wat is het belangrijkste waarmee u rekening moet houden bij het afbinden?
A: De sleutel is "passende spanning, stevig en betrouwbaar".
Bij het leggen van de knoop moet de spanning consistent zijn en niet te strak, maar ook niet te los.  Te strak kan kwetsbaar weefsel beschadigen of de hechting breken; te los kan ervoor zorgen dat de ligatie mislukt en tot postoperatieve bloedingen kan leiden. Zorg ervoor dat de knoop een standaard chirurgische knoop is (zoals een vierkante knoop) om te voorkomen dat deze losraakt.